Bugun...



Vefâtının 19. yılında Saygı ve Rahmetle anıyoruz... "GÖNÜLLER SULTANI MUAMMER BARAN…

Muammer Baran,Karaman’ın medarı iftiharı akıl küpü ve dehası bir kişiydi.Karaman halkı ona deli demekle gerçek bir deli’den değil mecnun,zeki ve bilgili bir insandan bahsetmek istiyordu aslında. Muammer Baran abimiz.. 05.02.1926 29.04.2004 Saygı ve rahmetle anıyoruz.

facebook-paylas
Tarih: 03-05-2023 15:47

Vefâtının 19. yılında Saygı ve Rahmetle anıyoruz...

O dönemin insanları şimdiki insanlardan daha zeki ve bilinçliydi.Şimdiki insanlar böyle karakterlere hemen deli yaftasını yapıştırıyorlar.İşin aslını öğrenmeden..

 

Muammer abimiz hepimizin gönlünde taht kurmuştu,herkes onu seviyor ve saygı duyuyordu.

Muammer Baran hayranlarından Filiz Sertan Kızıl bakın onu nasıl anlatıyor.

“Onu 1984 yılında tanıdım. Almanya' dan henüz dönmüştük... Anafartalar Ortaokulu' nun ve genelljkle bütün okulların bahçe duvarında sık sık şiirler okur, bizimle birlikte İstiklâl Marşı' na hazır ola dururdu...

 

Adını DELİ MUAMMER koymuştu Karaman halkı. Uçaktan düştüğü ya da paraşütünün açılmaması üzere o hale geldiği rivayet edilir Fransızca öğretmeni, Pilot Muammer Baran Amca' nın...”

 

O DELİ DEĞİL DAHİDİR

 

Ben onu hiçbir zaman "Deli Muammer' olarak anmadım, ağzıma bile almadım. Çünkü o tanıdığım çoğu erkekten daha centilmen, daha insancıl, daha hayat doluydu. Zekiydi üstelik. Usta tarihçilere taş çıkartacak derecede tarih bilgisine sahipti. İngilizce ve Fransızca başta olmak üzere altı yabancı dil billdiği söylenir. Beni kendisine en çok hayran bırakan yönü, birçok değerli şairin şiirlerini ezbere okuyabilir olmasıydı .Youtube da Karamanlı şairimiz Bekir Sıtkı Erdoğan'ın uzunca bir şiirini okuduğu bir videoyu izleyebilirsiniz mesela....

Her milli bayramda stadyumun en tepesine çıkar, elinde şanlı Türk bayrağı, dilinde İstiklâl Marşı ve artarda okuduğu milli şiirlerle, marşlarla bayrama bambaşka bir coşku ve renk katardı.

KARAMANIN BEYEFENDİSİYDİ

 

O her önüne gelene, (çocuk dahi olsa) gözlerinin içine kadar gülümseyerek saygıyla selâm verir, hatta bazen tam bir İstanbul beyefendisi edasıyla sohbet ederdi... Cümleleri "Aman efendim" siz başlamazdı hiç.

Çocukları çok sever, onlara sürekli şeker dağıtır, mızıka çalar, evinin arka bahçesindeki meyve ağaçlarının meyvelerini onlara hibe ederdi. Çocuklar bu sebepten ağaçlardan inmezdi hiç. Muammer Baran' ı en çok mutlu eden şey, başta çocuklar olmak üzere, insanları mutlu ve gülümser görmekti. Kendisiyle dalga geçenlere “Allah onları affetsin” diyecek kadar affedici ve gönlü zengindi.

 

ÖLÜM HABERİYLE YIKILDIM

 

Bir sabah dolmuşta işe giderken, belediye anonsundan onun ölüm haberini duydum... 29 Nisan 2004 Perşembe' si yıkıldım, sessizce boşaldı gözyaşlarım, tutamadım... Artık yaşadığım şehrin kırmızı giysili güzel adamı yoktu.Biliyordum; onun gibisi de bir daha asla olmayacak, yeri doldurulamayacaktı. Ertesi gün Karaman' da görülmemiş bir cenaze kalabalığıyla ebediyete uğurlandı Gönlümüzün Sultanı Muammer Amcam... Karaman halkı onu yalnız bırakmamıştı.

O mal varlığı olduğu halde; seksen yıllık ömrünü dünyevî her şeyden vazgeçerek, tek odalı bir kerpiç evde, kuru tahta üzerinde yatarak, yılın 365 gününü günde bir kez iftar açıp, oruç tutarak, sürekli namaz kılarak

tamamlamıştı.. Kimseyi öldürmemiş, İncitme mış, kötü söz bile söylememişti.Şiirler yazmış, insanlığa öğütler bırakmıştı.

Şimdi yaşadığımız şu çirkin zamanda, dünyayı bu hale getiren onca aklî dengesi yitik dururken; sorarım size, bu güzel insanın neresi deli?...

Saygı ve rahmet ile...

Nur içinde yat benim güzel MUAMMER AMCAM. Seni çok özledik."..

 

merhabaşelale.com

 




Bu haber 784 defa okunmuştur.


Etiketler :

FACEBOOK YORUM
Yorum

İLGİNİZİ ÇEKEBİLECEK DİĞER GÜNDEM Haberleri

ÇOK OKUNAN HABERLER
SON YORUMLANANLAR
HABER ARŞİVİ
YAZARLAR
GAZETEMİZ

Web sitemize nasıl ulaştınız?


nöbetçi eczaneler
HABER ARA
Bizi Takip Edin :
Facebook Twitter Google Youtube RSS
YUKARI YUKARI